Zabytkowe miasto Meknes w Maroku

5 stycznia 2011

Zabytkowe miasto Meknes w Maroku

Miasto Meknes leży nieopodal gór Atlas w północnym Maroku i może się pochwalić ponad tysiącletnią historią. Pierwsze osadnictwo na terenie dzisiejszego miasta pojawiło się już w VIII wieku.

Nazwa miasta pochodzi od plemienia Minkasa (wywodzące się z plemion berberyjskich), które osiedliło się tu w X wieku. Lata świetności Meknes przypadają na lata panowania sułtana Mulaja Ismaila w latach 1672-1727. W tym czasie miasto zostało bardzo rozbudowane, a sułtan postanowił wyznaczyć w nim stolicę Maroka. Kolonizatorskie zapędy Europy i w ostateczności francuska dominacja w Maroku spowodowała, że wpływ tego państwa bardzo odcisnął się na mentalności mieszkańców i stylu architektonicznym zabudowy, tym bardziej, że w 1755 roku to, co zdołał wybudować sułtan zostało zburzone przez ogromne trzęsienie ziemi i trzeba było lat, by miasto znowu zachwycało.

Meknes zwane jest przecież Wersalem Afryki Północnej. Stara, główna część miasta otoczona jest murem obronnym, aby się tam dostać należy przekroczyć którąś z przepięknych i potężnych bram. Najsławniejsza i najpiękniejsza to ta o nazwie Bab al-Mansur zbudowana w 1732 roku. Zdobią ją piękne mozaiki i marmurowe kolumny. Inne brama to Bab Lakhmis i Bab Berdaïne wzniesione w XVII wieku. Za murami przedstawia się przepiękna plątanina wąskich uliczek, na których kwitnie handel miejscowej ludności zarówno tej muzułmańskiej, jak i żydowskiej, i chrześcijańskiej. Tą część miasta to Medyna.

Najbardziej okazały budynek, a raczej cały kompleks budynków należy do pałacu Dar El- Makhzen. Rozciąga się on na 80 hektarach powierzchni z długimi korytarzami łączącymi poszczególne budynki. Są też meczety z X i XI wieku i Mauzoleum Mulaj Ismail wybudowane na początku XVIII wieku. Na południe od pałacu jest żydowska dzielnica zwana Mellah, a w niej trochę inna zabudowa mieszkalna niż ta muzułmańska, synagogi Habarim i Ibn Danana oraz tradycyjny żydowski cmentarz.

Na nabrzeżach rzeki Fez znajduje się ogród Bu Dżelud, dogodne miejsce do odsapnięcia, a ogrodzie Lahboul jest amfiteatr i ogród zoologiczny. Mulaj Ismail kazał też na terenie miasta wybudować wielki zbiornik wodny, który ma 2 metry głębokości, jest szeroki na 149 metrów i długi na 319 metrów. Wszystkie główne budynki ozdabiane są kolorową mozaiką na ścianach i sklepieniach, również na podłogach układana jest różnobarwna mozaika, co w połączeniu z kolorami budynków wybudowanych z piaskowców i szlachetniejszych materiałów o podobnej barwie robi piorunujące wrażenie.

Chodząc tymi ciasnymi uliczkami podzielonymi między poszczególne grupy etniczne można poczuć się jak przed dwoma wiekami. Każdy pasaż to inne zapachy, inne towary i usługi. A Maroko słynie przecież świecie z wyrobu przepięknych dywanów. Jedna z fabryk znajduje się także w starej części miasta. W knajpkach dostanie się tradycyjne marokańskie dania i napoje inspirowane kilkoma kulturami, a na ulicach słychać tradycyjne pieśni i muzykę.